Aan boord in Positano, uitgelegd

Positano heeft één werkend strand en één pier, beide onderaan de stad aan de Spiaggia Grande, en alles wat hier vaart vertrekt vanaf deze plek: de veerboten die in ongeveer 40 minuten naar Capri varen, de gedeelde tours die om het eiland heen varen in plaats van er aan te meren, en de privécharters die een hele familie voor een avond meenemen — allemaal actief van begin april tot eind oktober.

Ik ben Marco Ferrara. Ik ben opgegroeid in Montepertuso, het dorpje op de richel boven de stad, en ik heb zes zomers gewerkt als dekhand op de charter gozzo van mijn oom vanaf de Spiaggia Grande voordat ik toegeven en een gewone baan in Salerno aannam. Af en toe vaar ik nog een weekend in september mee. Dus ik weet wat de brandstof kost, wat de havenbelastingen zijn en waarom elke schipper eerst naar de wind kijkt voordat hij iemand een grot belooft.

De pier ligt onder het strand, en het is allemaal trappen

Mensen komen een haven verwachten. Er is geen haven. De steiger is een houten looppad aan de rechterkant van de Spiaggia Grande als je naar zee kijkt, aan de Via del Brigantino, en je bereikt hem op dezelfde manier als alles hier: naar beneden. Positano is verticaal. Beloopbaar, ja, als beloopbaar mag betekenen dat je moet klimmen — en de afdaling die je om negen uur 's ochtends geniet, is dezelfde trap om zeven uur 's avonds met zonnebrand en nat haar. Neem een zachte tas mee. Een koffer met wielen is zwaar werk op weg naar die steiger.

Veerboot of boottocht?

De meest gestelde vraag die ik hoor is wat de overtocht naar Capri kost en hoe lang het duurt: veel mensen willen gewoon vervoer. Als dat jouw geval is, koop dan de veerboot: verschillende aanbieders varen op deze route, de overtocht duurt ongeveer veertig minuten en het kost een fractie van wat een tour kost. Het zet je af op de kade van Marina Grande en laat je daar achter, precies zoals je gevraagd hebt.

De valkuil is niet de prijs. Het is de terugreis. In juli en augustus zitten de middagboten terug van Capri eerder vol dan de ochtendboten ernaartoe, dus als je maar één rit van tevoren boekt, boek dan degene die je terugbrengt. Vastzitten op het eiland om zes uur 's avonds met een hotel in Positano is een dure vorm van romantiek.

Wat de tours eigenlijk anders doen

Een tour is een ander product, geen opgekale veerboot. De reguliere boot vaart in een rechte lijn op snelheid. Een tour maakt een rondvaart: langs de Faraglioni en de boog door de middelste rots, de Witte Grot en de Groene Grot vanaf het water bekeken, de baaien langs de kust waar helemaal geen pad naartoe leidt. Dan wordt de motor ergens in de stilte uitgezet en iedereen gaat zwemmen, en dat zwemmen is iets wat je niet van een dienstregeling kunt kopen. Aan boord zijn er duikmaskers en drijfvlotten, er is iets kouds te drinken, en op de grotere boten is er schaduw en een douche, wat in augustus meer waard is dan het in een opsomming klinkt.

De Blauwe Grot ligt iets buiten dit alles. Deze heeft zijn eigen roeiboten die vier personen tegelijk meenemen, zijn eigen ticket en zijn eigen veto: als de deining te hoog is, sluit de grot, en geen enkele operator kan je daar iets anders over beloven. Of het de wachtrij waard is, is een echt discussiepunt en ik heb aan beide kanten gestaan. Wat ik wel kan zeggen is dat mensen die het missen meestal de zwemstop onthouden en daar tevreden mee zijn.

De zee beslist, en schippers passen zich aan

Bij een noordwestenwind vaart de schipper langs de beschutte kant van het eiland en verandert de volgorde van de dag. Soms wordt een stop geschrapt. Dit is normaal zeemanschap, dus behandel elke route als flexibel. Vraag in plaats daarvan of ze omleiden of annuleren, en hoe de annulering werkt — gratis annuleren tot de dag ervoor is veel waard aan een kust waar de wind een stem heeft.

Welke maanden, en wat ik vrienden vertel

Mei, juni en september. Warm zeewater, volle schema's en genoeg ruimte op het strand om een handdoek neer te leggen. Juli en augustus werken ook, maar dan deel je alles en zijn de rijen bij de grotten op hun slechtst. April en oktober zijn rustiger en goedkoper, met meer kans op een afgelaste dag. Van november tot maart liggen de meeste boten aan de wal en vaart de directe overtocht nog maar af en toe op een doordeweekse dag, dus ga via Sorrento en plan geen boottocht.

Hier is het advies dat ik echt geef. Neem op je eerste avond de korte avondboot, voordat je je ergens toe hebt verplicht. Twee uur, de kust in het mooie licht, een drankje in je hand en het stadje vanaf het water op de terugweg. Het is de goedkoopste manier om eropuit te zijn, en tegen de tijd dat je weer op de steiger stapt, weet je of je een hele dag op het water wilt of dat de geplande overtocht naar Capri en een wandeling over het eiland alles is wat je ooit hebt gewild. Beide antwoorden zijn goed.

Welke moet ik dan boeken?

Als Capri zelf het doel is — de stad, de kabelbaan, lunch aan wal — past de veerboot misschien beter bij je; op de veerbootpagina vind je alles, inclusief de enige tip die ertoe doet: de terugreis in de middag boeken. Als het water het doel is, worden de rondvaarten vergeleken op één pagina, en wordt de vraag of het de moeite waard is daar ook beantwoord.

Veelgestelde vragen